Have you looked at Blogger lately?

Έχουν προστεθεί πολλά ωραία πράγματα στο Blogger τελευταία. Άντε να βρω λίγο χρόνο για housekeeping και νέα άρθρα. Καλώς ή κακώς το microblogging με τα tweets βολεύει για τον γρήγορο ρυθμό που έρχονται τα επιστημονικά νέα, αλλά και ο σχολιασμός με μια πλήρη αποδελτίωση έχει κι αυτός την αξία του. More to come, stay tuned! :)

Η Μουσική του Νου

Ίσως θυμίζει ταινία του Kubrick, αλλά το νέο project "Music of the Mind" αποτελεί ένα πραγματικά μοναδικό έργο: ένα που συνδυάζει επιστημονικό πείραμα, σύγχρονη μουσική, θεατρικές παραστάσεις και ρηξικέλευθες εκπαιδευτικές μεθόδους για τη δημιουργία μουσικής που είναι επαναστατική και συνάμα εξαιρετικά ευχάριστη.

Μάλλον είναι ακόμα πολύ νωρίς για συμπεράσματα, αλλά είναι σίγουρα φοβερά ενδιαφέρον.

Ανοσοποιητικό και Εγκέφαλος

Ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στον New Scientist παρουσιάζει την αλληλεπίδραση μεταξύ ανοσοποιητικού και νευρικού συστήματος. Υπάρχουν πλέον πολλές ενδείξεις ότι χημικά μηνύματα απ'την άμυνα του οργανισμού μπορούν να προκαλέσουν οργανικές ή συμπεριφορικές διαταραχές στον εγκέφαλο, ακόμα και σε άτομα που εκ πρώτης όψεως δείχνουν μια χαρά υγιή.

Φυσικά η αλληλεπίδραση μπορεί να γίνει και αντικείμενο ιατροφαρμακευτικής εκμετάλλευσης για την υγεία μας. Είναι ένα εξαιρετικό πεδίο αυτό που ανοίγεται.

Υποβοηθούμενη Στολή HAL

Θυμάστε τη θρυλική εταιρεία Cyberdyne, υπεύθυνη για τη δημιουργία των πρώτων Terminator στις ομώνυμες ταινίες; Φαίνεται πως η πραγματική της αντίστοιχη με έδρα στην Ιαπωνία δουλεύει σε παρόμοια πράγματα, αλλά με δυνητικά σωτήριες εφαρμογές όπως την κινητική αποκατάσταση παραπληγικών ασθενών. Δείτε πόσο εκπληκτική δουλειά έχουν κάνει στο παρακάτω βιντεάκι που παρουσιάστηκε στην CES 2011. Το άρθρο στον τίτλο.

Μελετώντας τη Δημιουργικότητα στους Μουσικούς

Τι γίνεται στον εγκέφαλο μουσικών καλλιτεχνών όταν αυτοί αυτοσχεδιάζουν; Μια προσέγγιση με λειτουργική μαγνητική τομογραφία απαιτεί ακόμα και τη δημουργία ειδικών πλήκτρων (keyboards) συμβατών με το μαγνητικό πεδίο του τομογράφου.

Ο εγκέφαλος μιας νέας μηχανής

Είναι εκπληκτικό πόσο τα τελευταία χρόνια έχουμε μια σύγκλιση μεταξύ Νευροεπιστημών και άλλων- τεχνικών κυρίως- επιστημών. Η τεχνολογία προχωρά με γοργούς ρυθμούς και οι εξελίξεις της βρίσκουν διαπεδιακές εφαρμογές, ανατροφοδοτώντας έτσι με νέα δεδομένα τόσο την έρευνα όσο και την χρήση αυτής.

Είμαι σίγουρος ότι θα έχετε ακούσει στο παρελθόν πολλές φορές για την έννοια της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ο άνθρωπος προσπαθεί εδώ και δεκαετίες να φτιάξει νοήμοντες υπολογιστές, μηχανήματα δηλαδή που να μπορούν να παίρνουν αποφάσεις μόνα τους, όσο το δυνατόν γίνεται πιο κοντά στον τρόπο που τις παίρνει ένας άνθρωπος. Πρόκειται για έναν εξαιρετικά δύσκολο στόχο καθώς η αρχιτεκτονική του εγκεφάλου είναι διαφορετική απ'την αρχιτεκτονική Von Neumann που διακρίνει τους σημερινους Η/Υ. Ενώ οι Η/Υ έχουν ανάγκη για διαφορετικές δομές για την αποθήκευση των δεδομένων (μνήμη) και την επεξεργασία αυτών (επεξεργαστής), οι βιολογικοί εγκέφαλοι καταφέρνουν να συνδυάζουν επεξεργασία και αποθήκευση στις ίδιες δομές, τους νευρώνες.

Όταν τα βήματα (κύκλοι) είναι περιορισμένα, αυτή η διαφορά δε φαίνεται, αλλά όταν μιλάμε για εκατομμύριες συναλλαγές μεταξύ μνήμης και CPU, τότε οι καθυστερήσεις γίνονται αισθητές. Αυτό είναι ένα πρόβλημα στους Η/Υ που προσπαθούν να προσομοιώσουν τον εγκέφαλο που είναι σαφώς πιο αποτελεσματική «συσκευή».

Παρ'όλα αυτά, ένα νέο project της DARPA που ακούει στο όνομα MoNETA υπόσχεται να διορθώσει αυτές τις αδυναμίες χάρη σε μια νέα ηλεκτρονική δομή, την αντίσταση μνήμης (memristor). Έχω αναφερθεί ήδη σ'αυτήν την ανακάλυψη παλιότερα εδώ στο blog. Διαβάστε στο άρθρο που συνδέω στο IEEE Spectrum τη διαφορετική αυτή προσέγγιση που λύνει- τουλάχιστον θεωρητικά- τα πάγια προβλήματα της κλασικής αρχιτεκτονικής των υπολογιστών και υπόσχεται Τεχνητή Νοημοσύνη που να θυμίζει πραγματικά τη δική μας.

Breakthrough με στελεχοκύτταρα σε παράλυτο πρωτεύον

Αυτό είναι σίγουρα μεγάλα νέα!

Ομάδα Ιαπώνων επιστημόνων με επικεφαλής τον Hideyuki Okano πως κατάφεραν- πειραματικά για την ώρα- την πρώτη μετατραυματική αποκατάσταση πρωτεύοντος (μιας μικρής μαϊμούς) που είχε μείνει παράλυτη απ'τον αυχένα και κάτω χρησιμοποιώντας σωματικά στελεχοκύτταρα διεγερμένα κατάλληλα ώστε να είναι ουσιαστικά πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα.

Είναι πάρα πολύ νωρίς ακόμα να μιλήσουμε για εφαρμογές στον άνθρωπο, αλλά το γεγονός ότι έγινε επιτυχώς μια τέτοια απόπειρα σε τόσο συγγενή οργανισμό (ένα πρωτεύον θηλαστικό) είναι ιδιαίτερα σημαντικό.

Το θαύμα της όρασης: όταν οι τυφλοί βλέπουν χάρη στην τεχνολογία

Προσωπικά έχασα τη μαγκιά μου... πόσοι άτυχοι συνάνθρωποί μας δύναται να ξαναβρούν το φως τους; Τι ακόμα μας επιφυλάσσει η Κλινική Νευροτεχνολογία;

Ο Zack Lynch για το πως οι Νευροεπιστήμες θ'αλλάξουν τον κόσμο!

Για τον Zack Lynch σας έχω μιλήσει και στο παρελθόν. Δείτε μια πρόσφατη ενδιαφέρουσα συνέντευξή του:

Κλείνοντας τoν βρόχο μεταξύ νευρώνων και νευροτεχνολογίας

Το άρθρο που συνδέω στον τίτλο είναι απλά ένα commentary σ'ένα άλλο άρθρο. Παραήταν όμως "catchy" ο τίτλος και μου τράβηξε την προσοχή. Ίσως γιατί πραγματικά αυτό που λείπει σήμερα απ'τα brain-machine interfaces (BMIs) είναι όντως το «κλείσιμο του βρόχου». Αυτή τη στιγμή τα BMIs είναι στο συντριπτικό αριθμό των περιπτώσεων μονής κατεύθυνσης.

Βρήκα εξίσου ενδιαφέρον κι ένα debate που έχει αυτές τις μέρες στον Economist σχετικά με το ρόλο της Υπολογιστικής στον 20ο αιώνα. Όσο περνάει ο καιρός πιστεύω όλο και περισσότερο πως ακόμα πιο σημαντικό ρόλο θα παίζει στον αιώνα που διανύουμε καθώς τα εργαλεία της θα λύνουν προβλήματα όπως η κατανόηση των διεπαφών μεταξύ νευρώνων και τεχνητών εμφυτευμάτων.

Τεχνικά είμαστε σε θέση ακόμα και σήμερα να «αφουγκραστούμε» τους νευρώνες. Μπορούμε όμως να καταλάβουμε τι «λένε» αν δεν υπάρχουν πρώτα σημαντικά breakthroughs στα μοντέλα της Yπολογιστικής Nευροεπιστήμης;