Ένα ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον σήμαινε πως η πίεση για την Εξέλιξη των πρωτευόντων βρισκόταν συνέχεια σε δράση. Είτε θα έπρεπε σκεφτούν μια διέξοδο από τη δύσκολη αφρικανική ζωή, είτε να αποκτήσουν ανατομικές δομές για την κατανάλωση λιγότερο δελεαστικών (και περισσότερο σκληρών) τροφών.
Περίπου 2,5 εκατομμύρια χρόνια πριν, η Εξέλιξη για τα πρωτεύοντα πήρε δύο κατευθύνσεις: μία προς τους μεγαλύτερους εγκεφάλους για να σκέφτονται τα ανθρωποειδή πιο αποτελεσματικά τους διάφορους τρόπους προσαρμογής στο περιβάλλον και μία προς μεγαλύτερα σαγόνια για μπορούν να καταναλώνουν δύσκολες τροφές όπως κόνδυλους και σκληρούς καρπούς. Η πρώτη στρατηγική στέφθηκε με μεγαλύτερη επιτυχία. Το πρωτεύον με το μεγάλο σαγόνι τιμωρήθηκε απ'την Εξέλιξη, ενώ ο εγκεφαλικά πιο αναπτυγμένος Homo habilis θριάμβευσε πανηγυρικά. Αυτός ο τελευταίος μάλλον ήταν και ο άμεσος πρόγονος του ανθρώπου ο οποίος τελικά θα κατάφερνε να βγει από την Αφρική και να προσαρμοστεί ικανοποιητικά σε όλες τις ηπείρους.
Αναρτήσεις
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου