Κλείνοντας τoν βρόχο μεταξύ νευρώνων και νευροτεχνολογίας

Το άρθρο που συνδέω στον τίτλο είναι απλά ένα commentary σ'ένα άλλο άρθρο. Παραήταν όμως "catchy" ο τίτλος και μου τράβηξε την προσοχή. Ίσως γιατί πραγματικά αυτό που λείπει σήμερα απ'τα brain-machine interfaces (BMIs) είναι όντως το «κλείσιμο του βρόχου». Αυτή τη στιγμή τα BMIs είναι στο συντριπτικό αριθμό των περιπτώσεων μονής κατεύθυνσης.

Βρήκα εξίσου ενδιαφέρον κι ένα debate που έχει αυτές τις μέρες στον Economist σχετικά με το ρόλο της Υπολογιστικής στον 20ο αιώνα. Όσο περνάει ο καιρός πιστεύω όλο και περισσότερο πως ακόμα πιο σημαντικό ρόλο θα παίζει στον αιώνα που διανύουμε καθώς τα εργαλεία της θα λύνουν προβλήματα όπως η κατανόηση των διεπαφών μεταξύ νευρώνων και τεχνητών εμφυτευμάτων.

Τεχνικά είμαστε σε θέση ακόμα και σήμερα να «αφουγκραστούμε» τους νευρώνες. Μπορούμε όμως να καταλάβουμε τι «λένε» αν δεν υπάρχουν πρώτα σημαντικά breakthroughs στα μοντέλα της Yπολογιστικής Nευροεπιστήμης;